| Aristoteles: de Poetica |
|
|
| Zondag 27 April 2008 11:57 |
|
De Poetica is omstreeks 335 v. Chr. geschreven door Aristoteles. Oorspronkelijk bestaat het uit twee boeken:één dat verhandelt over tragedie en verhalende literatuur, en de andere over komedie en andere onderwerpen. Alleen het eerste is ons overgeleverd, en is weinig toegankelijk geschreven. Waarschijnlijk was het ook niet bedoeld voor publicatie, en opgetekend door één van zijn leerlingen. Er wordt gespeculeerd dat de Tractatus coislinianus een overzicht geeft van de onderwerpen welke besproken worden in de verloren gegane stukken.
De Poetica kan worden gezien als een gedetailleerde handleiding waarin beschreven staat aan welke eisen bijvoorbeeld een goede tragedie moet voldoen. Centraal in het overgeleverde werk staat zijn bestudering van de tragedie: “De tragedie is een nabootsing van een ernstige en volledige handeling, die een juiste omvang heeft. Haar taal is verfraaid met kunstzinnige versierselen, die teruggevonden worden in de afzonderlijke delen van het toneelstuk. Zij brengt niet door middel van een vertelling maar door medelijden en angst de zuivering (catharsis) teweeg van de hartstochten” Samen met de Retorica maakt de Poetica deel uit van Aristoteles' studie van de esthetiek. In zijn tijd was de Poetica niet erg invloedrijk, retorica en poëzie werden toen nog meer gezien als geheel, en daarom werd de Poetica ook als aanvulling op het meer bekende werk Retorica van Aristoteles beschouwd. De Arabische versie van Poetica die de Middeleeuwen veel invloed uitoefende was vertaald van een Grieks manuscript dat van voor het jaar 700 stamde. Dit manuscript was vertaald van het Grieks naar het Syrisch en verschilt van de elfde eeuwse bron welke tegenwoordig als oorspronkelijk wordt beschouwd. De Syrische bron die voor de Arabische vertaling was gebruikt, verschilde in woordenschat aanzienlijk van de originele Poetica en leidde tot verkeerde interpretatie van Aristoteles' ideeën tijdens de Middeleeuwen. Van de Poetica bestaan twee verschillende Arabische interpretaties: één van Averroës, en één van Abu Nasr al-Farabi. Hoewel Averroës probeerde het systeem van Aristoteles in overeenstemming te brengen met de leer van de islam, werd vooral zijn interpretatie in het (christelijke) westen aanvaard, en soms zelfs boven de oorspronkelijke uitleg van Aristoteles gesteld. Meer lezen? Bestel de Poetica van Aristoteles bij bol.com: Poetica Aristoteles |
| LAST_UPDATED2 |

